Een blog over ADHD

Moon Geen categorie

ADHD is het woord van de afgelopen 15 jaar geweest in de wereld van de psychologie, en daarbuiten. Ineens werden heel veel kinderen en volwassenen in dit hokje geduwd en werden er medicijnen uitgevonden die zouden helpen tegen dit “probleem”. Is er eigenlijk wel sprake van een probleem? Volgens in principe alle psychiaters, psychologen en onderzoekscentra is er wel degelijk een probleem. We krijgen oplossingen, behandelplannen, boekwerken aangereikt om met alles om te kunnen gaan.

We zijn als onwetende mens hierin te makkelijk te misleiden. ADHD betekent voor de alternatieve behandelaar iets anders dan wat het voor de psycholoog of psychiater betekent. Ik ga het vandaag over die verschillen hebben. De diagnose ADHD is namelijk geen oplossing, maar een losse uitspraak op zich. Ook medicijnen zijn geen wondermiddel. ADHD is geen ziekte, geen stoornis! ADHD is een symptoom!

Wat is ADHD echt?
ADHD betekent eigenlijk alleen maar: “ik ben anders”. Anders in heel veel opzichten, maar vooral anders in de manier hoe je omgaat met jezelf, je gevoelens en hoe je reageert op je omgeving. Je hebt een ander pakket gekregen dan de meeste mensen om je heen. Een pakket waar niet iedereen zich raad mee weet, en vooral jij niet. Iedereen weet het vaak beter dan jij. En dat kan een heel frustrerend en langdurig proces zijn.

Stel, je wordt in dit leven geboren als iemand die anders is. Je ziet de wereld op een andere manier, en weet niet hoe je goed in deze wereld je plek kunt vinden. Je voelt je vaak alleen, onbegrepen. Het gaat anderen veel makkelijker af en jij moet overal meer moeite voor doen, lijkt het wel. En dit maakt je verdrietig en boos. En als je dan verdrietig of boos wordt, weet je daar ook al geen raad mee. Je gevoelens zijn alleen maar ingewikkeld en onduidelijk.

Je gaat je slecht voelen over jezelf, want jij bent gek. Jij hoort er niet bij en vooral die gevoelens gaan alle kanten uit, behalve de goede. Het leven biedt je weinig intense en echte uitdagingen, dus je gaat of de uitdaging opzoeken, of je vlucht er geheel voor weg. Je zult altijd een bepaalde onrust in jezelf blijven voelen, als een storm die niet gaat liggen. Je gaat je gedragen naar hoe je je voelt. Je voelt je onrustig, je voelt je depressief, je voelt je angstig.

En op dat punt komen de psychologen met de sticker ADHD. Medicatie erbij? Dat kan. Maar stop! Er is niets mis met jou! Waar het mis gaat, is dat de maatschappij in eerste instantie geen zichtbare ruimte biedt voor iemand als jij en je gevoelens. Je wordt juist beloond als je leert om niet te veel te voelen, want anders hou je het tempo niet bij in deze wereld. Maar die ruimte om te voelen en te beleven is er wel! Je moet alleen leren om deze ruimte te vinden en het je eigen te maken.

Wat te doen?
Bij heel veel mensen met ADHD is het daarom belangrijk dat ze leren vertrouwen op hun eigen oordeel. Het luisteren naar je eigen intuïtie en gevoel is erg belangrijk. Onze wereld is een snelle maatschappij, erop ingericht om niet naar die intuïtie te luisteren. We zijn bezig met consumeren, rennen, niet te veel voelen en uitrusten. Geen pas op de plaats, je moet je bezig houden met iets. Werk, relatie, kinderen, Twitter, Facebook, Whatsapp, TV, Internet. Overal en altijd is er de mogelijkheid om informatie binnen te krijgen. De personen die hier gevoeliger voor zijn, zullen hun eigen manier moeten vinden om hun plaats te creëren in deze wereld.

Denk eraan dat iemand met ADHD vaak een solist is, iemand die het alleen moet doen. Dit komt omdat mensen met ADHD heel intense mensen zijn. Hun geweldige energie kan in een groep verloren gaan – vandaar dat ze daardoor ook eerder vermoeid raken in een groep – maar kan in een 1 op 1 gesprek heel diep contact maken.

Bij jezelf blijven, jezelf ontdekken
Om jezelf niet te verliezen in anderen, is het nodig dat je oefent om in het hier en nu te blijven. Dit kun je doen met heel simpele oefeningen. De “truc” is dat je je aandacht er bij moet houden en dus niet bezig kunt zijn met zaken die afleiden. Enkele oefeningen voor kinderen / volwassenen met ADHD:

– Intensieve, fysieke activiteiten. Denk aan wandklimmen (kan tegenwoordig bij veel fitnesscentra), survival, houthakken, hardlopen. Bij intensieve, fysieke sporten moet je je lichaam enorm inspannen. Dit zorgt ervoor dat je aandacht er continu bij is. Het zorgt ervoor dat je geheel één wordt met je lichaam en dat zorgt voor echte verbinding met wie je bent.

– Rustige, fysieke activiteiten. Gericht op precies werk met gevoel. Denk aan tuinieren, het onderhouden van een moestuin. Contact hebben met dieren, de natuur. Honden uitlaten of dierenoppas worden. Muziek maken. Dansen. Richt jezelf op expressie en het ervaren van je eigen intensiteit. Zo leer je je eigen gevoeligheid te gebruiken in je alledaagse leven.

– Alles waar je aanleg voor hebt is goed. Als je jezelf helemaal kunt laten gaan in iets, en waar je je helemaal op je gemak voelt, dan is dat de plek waar je moet zijn. Dit creëert een rustpunt in jezelf, waar jij centraal staat.

Liever niet:
– Medicijnen. Medicijnen is het wegduwen van de onrust die eronder zit. Het stelt alleen maar uit, het stopt dingen weg. Het creëert een vuilnisbelt van herbruikbare rommel en ruimt niks op.
– (veel) Computeren. Dit kan puur een vluchtroute zijn voor als je het even niet weet. Voor als de wereld even teveel wordt. Maar hierdoor zet je moeilijke dingen niet op een rijtje, je stopt ze ermee weg. Als dit een gewoonte wordt, kun je verslaafd raken aan het “niet voelen”. Dat leidt tot depressie.

Als opvoeder
Grijp als opvoeder dus niet te snel naar de computerspelletjes om je kind zoet te houden! Dit kan vaak alleen maar averechts werken. Waarom? Een kind met ADHD heeft al ontzettend veel moeite om te “aarden” (aanwezig te zijn op aarde). Computerspelletjes zijn een vlucht van de realiteit van het leven. Je onttrekt je kind dan juist van de echte wereld. Je kind leert het onderdrukken van gevoelens in een toch al zo’n snelle en keiharde maatschappij. Creëer voor je kind juist de plek waarin het zijn / haar eigenheid kan ontdekken. Ook al begrijp je er als ouder misschien helemaal niks van.
Mijn advies is dus als je iemand kent die de diagnose ADHD heeft gekregen (of misschien heb je zelf die diagnose wel): vertrouw niet te zeer op het oordeel van anderen. Anderen hebben niet de waarheid in pacht, en zeker niet de anderen die het alleen maar uit een boekje hebben geleerd. Hoe kunnen ze jou nou leren wat ze zelf niet eens ervaren hebben?

Ben dus kritisch over wat anderen zeggen!
Zoek je eigen waarheid. Zoek wat jou gelukkig maakt en hoe jij je leven wil leven. Jij bent je eigen kompas. Laat dit kompas rustig zijn weg zoeken, neem hier de tijd voor. Laat niemand je opjagen.
Vlucht niet (te veel) in je eigen wereldje, want dan raak je het contact met de realiteit kwijt. Dwing jezelf regelmatig (dagelijks!) terug te keren naar de aarde, want daar is het te doen. Alles wat je voelt, fantaseert of meemaakt in je eigen wereld, moet op aarde worden gemaakt / doorlopen. Hieruit kunnen de mooiste kunstwerken (muziek, schilderijen, etc) en initiatieven geboren worden.

Ga ook de confrontatie aan met je eigen gevoelens. Zoek hier hulp bij want voor iemand met ADHD is er niks zo lastig dan gevoelens te herkennen, erkennen en onder woorden te brengen. Doe dit bij voorkeur bij iemand die veel gevoel in zich heeft. Je leert niks van iemand die het uit een boekje voorleest, hoe mooi het ook klinkt.

HSP?
Veel van hierboven geldt ook voor mensen die (over)gevoelig zijn, HSP, etc. Het heeft veel raakvlakken met ADHD. Veel herkenningspunten zijn hetzelfde. Je zult ook meer moeite in het leven hebben om je eigen plek te vinden want je bent gevoeliger dan anderen. Je pad is langer, lijkt hobbeliger. Maar: ben niet bang, want ook voor jou is er een doel op de aarde. Leer om te gaan met je emoties en gevoelens. Onderzoek je lichte en je donkere kant. Verlies jezelf niet in alle ellende, verdrink niet in verdriet of boosheid.

Omarm je eigen gevoeligheid. Leer te zijn wie je bent. Begin klein, in je eigen kamer, in je eigen huis. Deel met jezelf, met je partner of met je huisdieren. Breid uit, zoek contact met mensen die je begrijpen. Leer te incasseren, erken dat niet iedereen jouw ideeën kan waarderen en dat niet iedereen jouw waarheid deelt.

Je mag bang zijn, je mag weglopen. Je mag de weg kwijt raken. Soms kun je niet anders, en moet je schoon schip maken in je leven. Je mag onwetend zijn. Als je erkent dat je de dingen niet weet, kun je dus nog van alles leren. Creëer de hemel die er in je gedachten al is, op aarde. Het kan!

Peter is opvoedingsdeskundige en heeft ervaring met kinderen met (gedrags)problemen. Hij is tevens ervaringsdeskundige met ADHD.